“na nityam labhtea duhkham na nityam labhatea sukhaM”
(from Vyasa’s Bharatam, Santi parvam)
“న నిత్యం లభతే దుఃఖం న నిత్యం లభతే సుఖమ్||”
(వ్యాసభారతం, శాంతిపర్వం, 174వ అధ్యాయం, 20వ శ్లోకం ఉత్తరార్ధం)
All days are never always filled with sorrow
Nor all days always be filled with pleasure!
अन्तो नास्ति पिपासायाः संतोषं परमं सुखम।
तस्मात् संतोशमेवेह परं पश्यन्ति पण्डिता।।
(वनपर्वं, द्वितियध्ययं, ४६ श्लोकं)
అన్తో నాస్తి పిపాసాయాః సంతోషః పరమం సుఖం
తస్మాత్ సంతోషమేవేహ పరం పశ్యన్తి పణ్డితాః||
(భారతం, వనపర్వం, ద్వితీయాధ్యాయం, 46వ శ్లోకం)
No end there is for desire;
to be satisfied gives immense pleasure
It is always to remain satisfied that is required,
say the highly learned.
“बहुद्वारस्य धर्मस्य नेहास्ति विफला क्रिया||”
(शान्ति पर्व, १७४ अध्याय, २ श्लोक)
“బహుద్వారస్య ధర్మస్య నేహాస్తి విఫలా క్రియా||”
(వ్యాసభారతం, శాంతిపర్వం, 174వ అధ్యాయం, 2వ శ్లోకం ఉత్తరార్ధం)
ధర్మమునకు (అనగా ధర్మాచరణమునకు) అనేక రకములైన ద్వారాలు/మార్గాలు ఉంటాయి/ఉన్నాయి. ఈ విశ్యంలో విఫలమైనదిగా మిగిలే (అనగా పూర్తిగా వ్యర్ధమైనదిగా మిగిలే) చర్య ఏదీ ఉండదు.
Multiple ways, there are,
for practicing dharma,
the pious way of living,
for men of all ages!
In this universe,
there remains
no deed that goes
totally futile and fruitless!
TELUGU LITERATURE 