DSC09824-001

Some of the best poems from Nannaya’s ‘Mahabharatam’ (2)

ivi yeanun satataMbu naayeDa garaMbishTaMbulai yuMDu baa
yavu bhuudeavakulaabhitarpaNa mahiiyah priitiyun bhaarata
SravaNaasaktiyu baarvatiipati padaabjadhyaana puujaa mahoe
tsavamun saMtata daanaSiilatayu SaSvatsaadhu saaMgatyamun.

ఇవి యేనున్ సతతంబు నాయెడ గరంబిష్టంబులై యుండు బా
యవు భూదేవకులాభితర్పణ మహీయః ప్రీతియున్ భారత
శ్రవణాసక్తియు బార్వతీపతి పదాబ్జధ్యాన పూజా మహో
త్సవమున్ సంతత దానశీలతయు శశ్వత్సాధు సాంగత్యమున్.

These five always remain dear to my heart, they won’t leave;
Honoring the gods on earth, the Brahmans, listening to the
Story of Mahabharata, surrendering at the feet of Lord Shiva,
Eternal desire to give and ever to be in company of Ascetics.

This poem best describes the personality of Rajaraja Narendra and his likes as well. There is nothing wrong in the thinking that these might be his own words, which Nannaya put into the form of a poem, in ‘Mattebha’ meter, in writing.

The beauty of this poem is the way it has been taken up in the first line and the the flow that was given in the remaining three lines, giving it a form of a dialogue in progress between Rajaraja Narendra and the learned men present before him.

The link between the first line and the remaining three lines was very graciously provided with the word ‘paayavu’ (పాయవు) which means ‘they always will be there with me, they don’t leave my heart’. In addition to being a link word, it was also intended to be the word for emphasizing his ‘likes’ that were to be told and also as an indication of ensuring (or to avouch) their existence in future as well.

4 thoughts on “Some of the best poems from Nannaya’s ‘Mahabharatam’ (2)

  1. పాలకునికి లేదా ఈ రోజుల్లో అనుకుంటే పాలకులకు వుండవల్సిన సహజ గుణాలు రాజరాజనరేంద్రునికి వున్నట్లు చెప్పే ఈ పద్యం కేవలం కృతికర్తను పొగిడేదిగా కాకుండా అతి సహజంగా వున్నట్లే అనిపిస్తోంది…ధన్యవాదాలు, నీకు, నన్నయ్యకు…శర్మ.

    1. మహాభారత ఆంధ్రీకరణం అనే బృహత్తర కార్యక్రమం మొదలయిన తొలి రోజులలో ఆస్థానంలో పండితుల సమక్షంలో రాజరాజు అన్న మాటలనే నన్నయ పద్యంగా చెప్పాడనే నేను నమ్ముతాను, శర్మా! నా ఇంకో నమ్మకం కూడా ఏమిటంటే, రచన మొదలెట్టిన రోజునుంచి నన్నయ వ్రాసింది ఏరోజుకారోజు పద్యాలు తాటాకులమీద రాజరాజుకు (ఆయన చదివి ఆనందించడానికి, అవసరమయిన చోట విమర్శించడానికి కూడా) చేరకుండా ఉండి ఉంటాయని నేను అనుకోను. అట్లా, ఈ పద్యంలో రాజరాజుకు తనది కాని ఇష్టం ఏదియినా చేరి ఉన్నట్లయితే, రాజరాజు గమ్మునే ఊరుకుని ఉంటాడని కూడా నేననుకోను. అందుచేతనే, ఈ పద్యం అంత సహజంగానే రూపుదిద్దుకుందని నా నమ్మకం కూడా!

      స్పందనకు ధన్యవాదాలు!

  2. Venkat, I fully agree with you. Power never came in the way of their (rulers’) reverence for the writers and literature. Such names and such works only stood the test of time and we are still talking of them with great respect! You are really doing excellent work (I mean service) for the benefit of non-Telugu lovers of literature. Let the world know that Telugu language is blessed with innumerable world-class writers right from Nannaya up to (Garikipati) Narasimharao!…dvnm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s