Annamacharya (2)

The remaining twelve lines of the keertana “వద్దు నన్నుజెనకకుర వాదేటికి” are given below:

“వొలసినొల్లముల పొందొనరించు కంటేను
అలవోకలైన పొలయలుక మేలు!
కలిసీ కలియని మనసు కసగాటు కంటేను
తలపులో నడియాస  తమకమే మేలు!
పచ్చిపెచ్చుల కూర్మి పచరించుకంటేను
కొచ్చి ఊరకయుండు గుట్టు మేలు!
వచ్చియును రాములను వడిబొరలు కంటేను
మచ్చరము మాని మెయి మరచుటే మేలు!
తనిసియును దనివోని రతులకంటేను
కనుగొనుచు జెలగు సంగతులే మేలు!
యెనలేని శ్రీవేంకటేశ యిన్నిటికంటేను
నినుగలసియున్న నా నేరుపే మేలు!”

My translation for the above lines is as under:

“Trying than to be together with feelings of hurt
better it is to withdraw into playful quarrels of bruised heart!

Endeavoring than the rudeness of an ill belonging heart
better it is to remain with vain desire in thought!

Proclaiming than a feigned togetherness of longing not deeply felt
better it is to remain with emotions unrevealed and unlearnt!

Whining than on uneven arrivals and nonarrivals in grief
better it is to cease to be passionate and lose in one’s own thought!

Thriving than in coitions that still leave uncontented
better are those comings together closely followed and found!

Of all than these, Lord of no equals, Sri Venkateswara!
better it is still my skill that makes me join with you for ever!”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s